Altyd wolkom

Altyd wolkom
Altyd wolkom

Onze caviafamilie

Op het moment willen mijn creatieve genen even wat rust volgens mij, er komt niet zo heel veel uit mijn handen op dit moment.  Mede schuldig daaraan is dat ik op het moment een paar spannende boeken heb liggen. En lezen is ook zo fijn, vooral als het een goed geschreven boek is.

Vandaar dat ik vandaag eens een paar foto's van onze cavias plaats. Tijdens de braderie in Makkum kwam ik twee blogdames tegen en na een gezellig praatje kwam het onderwerp cavias ook ter sprake.
Hadden we ze echt nog allemaal? 
Het antwoord: bijna allemaal. Twee broers zijn verhuisd naar een vriendinnetje van de jongste, maar de rest, we konden er geen afscheid van nemen. Ik heb er dus een hok bijgekocht en daar zitten onze vijf mannen nu in. Zo ziet het er nu uit in onze tuin




Rechts de dames en links de heren.




                                          De vier dames




                                     Vijf stoere mannen ( goed kijken hoor!)



En dan nog twee mannen van een eerdere lichting. 

Tel je even mee?

4 dames, 7 mannen

En als ik dan thuiskom beginnen ze allemaal naar me te fluiten. 
Zo blij zijn ze om me weer te zien. ( of ze willen alweeeeer eten)
Ik word er in ieder geval altijd zeer vrolijk van.

Nieuwe aanwinsten

Tijdens het hemelvaartweekend ben ik ook even wezen shoppen bij Niels Holgersson. Hier staan van heel verschillende pakketjes voorbeelden opgesteld. Heerlijk om even rond te kijken en natuurlijk kan ik het niet laten om ook wat mee te nemen. Inmiddels ben ik begonnen aan de zonnebloem van atelier Pippilotta.
Ik weet me dus voorlopig wel te vermaken.




Een (over)actief weekendje weg

Wij hebben het hemelvaartweekend doorgebracht op de camping. Schoonouders hebben een caravan in Appelscha staan, een uurtje rijden bij ons vandaan. Ieder jaar gaan we daar het weekend van Hemelvaart naar toe.
Hemelvaartsdag begonnen wij al heel vroeg. Zes uur 's morgens stonden we al in het bos om te gaan dauwtrappen. Een traditie in die omstreken. Er liep ook een boswachter mee en die zorgde ervoor dat de wandeling van twee en een half uur zo voorbij was.

Op vrijdag zijn we gaan klimmen op het klimpark wat bij de camping ligt. De oudste wilde dat al een tijdje heel graag en aangezien ik geen last van hoogtevrees heb leek het mij ook wel wat. Eerst werd ons vertelt hoe we onze klimgordel moesten gebruiken (toch wel enigzins belangrijk op 6 meter hoogte) en daarna konden we beginnen.



Onze eerste stapjes op het parcours.


Toch wel een beetje eng hoor volgens mijn oudste.


Als je nu denkt dat het alleen maar stoere foto's zijn, lees dan vooral even verder.




Hier was ik bijna op het eind van het eerste parcours. En hier dacht ik dus ook nog dat dit best te doen was. Totdat ik aan een ander parcours begon en daar dus strandde op het eerste stukje. Wat ik ook probeerde, ik kreeg het gewoon niet voor elkaar om op het plateau te komen. En echt, ik heb zo hard in die touwen geknepen, mijn handen waren helemaal verkrampt. ik heb dus maar gevraagd of ze me daar alsjeblieft weg konden halen. En dat ging dus zo!


Hulp is onderweg




Bijna weer vaste grond onder de voeten


Daarna gingen we nog tokkelen, en tsja, je bent een stoere mama dus huppekee, met gang naar beneden.
Mijn twee meiden staan me goed aan te moedigen.


En de landing, vol in het zand. 




Toen ik later ging douchen lag de hele douchebak vol met zand.
Maar nog had onze instructeur er geen genoeg van. Of we ook nog even wilden abseilen. Ja hoor, natuurlijk.
En daar ga ik weer.




Na het klimmen voelde ik me alsof ze me in een centrifuge hadden gestopt en hem een uurtje hadden laten draaien. En nu, drie dagen later, verga ik nog steeds van de spierpijn. Waar? Overal. Gewoon lopen doet al zeer.

MAAR!!!! Ik geloof dat ik volgend jaar weer wil. Alleen ben ik dan wel zo verstandig om dat moeilijke parcours te vermijden.




Moederdag

Met hemelvaartdag is er een kleine vrijmarkt. Daar wilden mijn dames natuurlijk wel aan meedoen. Maar ja, wat te verkopen?
Nou leek het mij wel leuk om iets voor moederdag te maken. De laatste keer dat ik bij IKEA was heb ik een stuk wit katoen meegenomen met de bedoeling om daar eens wat op te stempelen.
Vanmorgen hebben we harten gemaakt met tekst en een leuk plaatje. Verder heb ik nog wat uiltjes door de big shot gedraaid. Kunnen mensen zelf thuis een uiltje in elkaar knutselen.
Zo zijn ze geworden.....



Het eerste kleine minivogeltje is al uit het ei.

Vanmiddag was mama vogel even van haar nest af en konden we dus even snel kijken hoeveel eitjes er in haar nest lagen. Maar nu blijkt wel weer hoe stiekem en stil vogels kunnen zijn. Eén van de eieren is al uitgekomen. Na even googlen kwamen we erachter dat ze waarschijnlijk al zo'n week of twee zit te broeden. Het bankje waar we buiten altijd op zitten staat er pal onder. Er zit nog geen meter tussen.

Iedere dag mogen de kinderen heel eventjes kijken. Zo kunnen ze een beetje volgen hoe ze opgroeien.

Zien jullie trouwens dat andere rare vogeltje ook op de foto??
Ik zag het pas nu ik de foto's plaatste.



Zoekplaatje

Ik zat vanmiddag heerlijk van het zonnetje te genieten toen er naast mij een merel in de conifeer vloog. Ik hoorde wat gerommel en dat deed mij vermoeden dat daar wel eens een liefdesnestje zou kunnen zitten. Heel voorzichtig een beetje glurend zag ik mevrouw merel op haar nest zitten.
Kunnen jullie haar ook vinden?

Ik denk dat ze nog zit te broeden, maar we gaan dit natuurlijk eens even goed in de gaten houden.

Gescoord tijdens koninginnedag

Al was dit niet het enige wat we meenamen tijdens de vrijmarkt, het was wel het leukste en ook nog eens het goedkoopste. 10 cent wilde de mevrouw er maar liefst voor hebben. Mijn jongste dame krijgt er maar geen genoeg van. Gistermiddag had ze hem meegenomen naar de spelletjes en diverse mensen zaten er toch even vol verbazing naar te kijken en wilden hem toch ook eigenlijk wel even vasthouden. Het blijft een grappig gezicht.





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...